موج اف
 
پيوندهای روزانه

پرکن پیاله را،
کاین آب ِ آتشین،
دیری است ره به حالِ خرابم نمی‌برد!

این جام‌ها - که در پی هم می‌شود تهی -
دریای ِ آتش است که ریزم به کام ِ خویش،
گرداب می‌رباید و
آبم نمی‌برد!

من با سمند ِ سرکش و جادویی ِ شراب،
تا بیکرانِ عالم پندار رفته‌ام
تا دشتِ پرستارهء اندیشه‌های گرم
تا مرز ناشناختهء مرگ و زندگی
تا کوچه باغ ِ خاطرهای گریز پا،
تا شهر یادها ....
دیگر شراب هم
جز تا کنار ِ بستر ِ خوابم نمی‌برد!

هان ای عقابِ عشق!
از اوج قله‌های ِ مه‌آلود ِ دوردست
پرواز کن به دشتِ غم‌انگیز ِ عمر ِ من
آنجا ببر مرا که شرابم نمی‌برد ...!

آن بی ستاره ام که عقابم نمی‌برد!

در راه زندگی،
با اینهمه تلاش و تمنا و تشنگی،
با اینکه ناله می‌کشم از دل که: آب .... آب ...!
دیگر فریب هم به سرابم نمی‌برد

پرکن پیاله را .....
                                                                                          فریدون مشیری

[ پنجشنبه ٢۳ اردیبهشت ۱۳۸٩ ] [ ۱٠:٠٩ ‎ب.ظ ] [ مژگان. ف ف ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

ترانه ی ما ترانه ی بیهودگی نیست چرا که عشق حرفی بیهوده نیست.
موضوعات وب
RSS Feed